Follow by Email

vrijdag 30 juni 2017

Laat van je horen!


Showing outrage in private, won't help.
Please voice your opinion!

donderdag 22 juni 2017

DE KLOP OP DE DEUR


In vroeger tijd hing er soms een touwtje uit de brievenbus, waardoor kinderen makkelijk zonder sleutel konden binnenkomen.
De vooroorlogse Jan Terlouw herinnerde daar onlangs aan en het land viel bijkans in katzwijm. ‘Goede oude tijd!’

Bij ons thuis hing dat touwtje er niet; als kind moest ik hard kloppen op de houten voordeur opdat iemand open kwam doen.

Maar Terlouw ziet iets over het hoofd: het touwtje hoeft niet meer! Met een simpele verbetering is het probleem in moderne huizenbouw verholpen. De bel zit nu op halve hoogte naast de voordeur, zodat iedereen er makkelijk bij kan: van klein tot groot.

maandag 12 juni 2017

De KOE


Als kind kwam ik jarenlang iedere zomervakantie op een boerderij. Klein gemengd bedrijf waar o.a. melkkoeien werden gehouden. Het was nog voor de mechanisatie dus tweemaal per dag melken, met de hand. Dat begon al heel vroeg in de ochtend. Ik ben er nooit vaardig in geworden.
Op de kinderleeftijd plaats je weinig vraagtekens. Helemaal op een bedrijf waarmee je van huis uit niet bekend bent. Dat koeien gehouden werden voor de melk, met alles wat daarbij kwam zoals ’s winters op stal, ’s zomers verweiden, ik stond erbij en keek ernaar (en leverde een heel bescheiden aandeel). Ik kon de dieren van elkaar onderscheiden.
De vraag die me NU bezighoudt is deze. Wanneer, op welke leeftijd, weet een kind (jongere) dat koeien òòk gehouden worden voor het vlees, voor de slacht?! Dat er behalve melkkoeien ook vleeskoeien bestaan? Hoe kom je daarachter, wie vertelt je dat?
De kinderboerderij niet!

donderdag 8 juni 2017

Jan Kal, hou nou eens op over Marina!



Jan Kal had misschien beter wel Nederlands kunnen studeren. Hij studeerde geneeskunde, onder de oude en de nieuwe examenregeling – en heeft het niet gehaald, een drama.  

Daarnaast werd zijn grote liefde niet beantwoord. Marina van der Kooi, tekenlerares. Tientallen sonnetten aan haar gewijd.

Hij werd overvallen en beroofd.

Ja dan is het niet zo moeilijk om honderden sonnetten te schrijven.

Goede kritiek op werk en schrijver:
https://www.trouw.nl/home/hou-nou-eens-op-over-marina-~ad0d2413/

Waarom ik geen Nederlands studeer

 
 
Waarom ik geen neerlandistiek studeer
 
Van de beroemdste dertien dichtersnamen
uit China’s achtste eeuw, Tang-dynastie,
behaalden tien het Literair Examen
en gingen er twee af voor hun tsjin-sji,
 
Toe Foe en Meng Hau Jan, maar nummer drie,
Li Po, de grootste, wou zich niet bekwamen
tot hoge ambten, maar schreef poëzie
zonder zich voor zijn lage rang te schamen.
 
Daarom studeer ik geen neerlandistiek.
Heeft één gedicht dat op z’n poten staat,
niet méér gewicht dan een professoraat?
 
Ik mijd dus alle jury’s, elke kliek,
(al neem ik wel graag prijzen in ontvangst).
Mooie sonnetten schrijven duurt het langst.
 
 
Jan Kal

zaterdag 3 juni 2017

KLIMAATHYPE: tegengif


Spiegelzee
de zeespiegelgeschiedenis van de mens

Wie zich zorgen maakt over een stijgende zeespiegel, zo schrijft Salomon Kroonenberg in 'Spiegelzee', vergeet dat de mensheid zoiets al eerder heeft meegemaakt. Zo'n 120.000 jaar geleden stond de zeespiegel zes meter hoger dan nu, en lag Amersfoort aan zee.
In het koudste deel van de laatste ijstijd, 20.000 jaar geleden, stond hij juist 120 meter lager, en lag de Noordzee droog.
De stijging die door het afsmelten van de ijskappen daar weer op volgde ging soms wel twintig keer zo snel als nu. Onze voorouders hebben onvoorstelbare zeespiegelveranderingen meegemaakt, die grote gevolgen voor hun leefmilieu hadden.

Kroonenberg vertelt op toegankelijke wijze welke oorzaken daaraan ten grondslag liggen en hoe we dat te weten zijn gekomen. De laatste zesduizend jaar is onze zeespiegel redelijk stabiel, en wereldwijde peilschaalmetingen van de laatste eeuw laten nog geen versnelling zien. Wie inziet hoe inventief onze voorouders zich met weinig middelen aan zeespiegelveranderingen aanpasten, hoeft niet bang te zijn dat wij dat in de toekomst niet ook zelf zouden kunnen.

donderdag 1 juni 2017

STANDAARDTAAL




Wat is het lidwoord van 'display' ?
Is dat 'het’, omdat het 'het scherm' is ?!


Ik ga ervan uit dat het lidwoord verschil maakt, bijv. de bal naast het bal. Maar volgens Onze Taal zijn er honderden woorden die zowel met het als met de kunnen. Hij geeft als voorbeelden: matras; krat; doolhof. En ook display.

Matras vind ik geen goed voorbeeld: dat is niet oorspronkelijk Nederlands. Vandaar ook de klemtoon op de tweede lettergreep. Dus dan is het niet gek dat mensen zowel de matras als het matras zeggen. Uiteraard geldt dat voor alle leenwoorden, dus ook voor display.

In mijn oudere editie van Van Dale (groot woordenboek) is krat onzijdig (het krat) en doolhof mannelijk (de doolhof).
Maar volgens Onze Taal is dit anders geworden in Van Dale-editie 2015! Daar mogen krat en doolhof zowel met de als met het worden gebruikt.

Dit is niet zonder belang want ook andere combinaties hangen af van het geslacht.  
Die krat staat in de gang, of dat krat?
Een zware krat, of een zwaar krat?

Als Van Dale & Onze Taal gelijk hebben, betekent dat dat de standaardtaal wel heel snel verandert.

woensdag 17 mei 2017

Ik verscheurde je foto



Het is altijd wel bijzonder als gelovigen de hulp van de politie of rechter inroepen, omdat ze onderling slaags geraakt zijn. De vraag is dan wel: wat moet de buitenwereld hiermee?
Met deze vraag werd voor de verandering nu eens de Reclamecodecommissie (RCC) geconfronteerd. In een reclamespotje op tv werd een afbeelding verscheurd van iemand die Jezus moest voorstellen. Motto: ‘Geloven in delen.’ Daar waren sommige mensen boos over en klaagden bij de RCC, die daarmee in een lastig parket terechtkwam. 


De RCC is niet opgericht om geloofskwesties op te lossen. Het clubje is een belangenvereniging van bedrijven, wie een zelfreinigende functie is toebedeeld. Het is geen rechtspraak en sancties zijn er niet. Uitspraken van de RCC hebben meer de functie van ‘naming & shaming’, van het aan de kaak stellen van een misstand in een reclame-uiting. Ze heeft er de handen vol aan want de drempel om een klacht in te dienen is laag, en er wordt dan ook druk gebruik van gemaakt, vooral door consumenten. Reclame nodigt ook daartoe uit: ze zoekt immers altijd grenzen op, ze wil blijven opvallen.

Welnu, in dit geval was de RCC zo vriendelijk om de klacht ontvankelijk te verklaren, hoewel er geen overduidelijk commercieel belang mee gemoeid was. Vervolgens oordeelde ze dat het verscheuren ‘in strijd met de goede smaak’ was. Ook al opmerkelijk omdat de RCC dit argument vrijwel nooit hanteert: ze vindt het te subjectief. Een mooi handvat om buiten de kern van de zaak te blijven, t.w. al of niet ‘heiligschennis’.
‘Kerk in Actie’, de reclamemaker, had aan deze uitspraak uiteraard helemaal geen behoefte: het was haar inmiddels allang duidelijk geworden dat ze haar doel voorbij geschoten was.


https://www.reclamecode.nl/webuitspraak.asp?ID=187932&acCode

https://www.youtube.com/watch?v=dYKIkUnErxI