Geen dieren in het circus!

De Afrikaanse olifant Alile bezoekt deze week vijf steden in Nederland om het publiek een kijkje te geven achter de circusschermen. Alile vraagt samen met bekende Nederlanders, zoals Yvonne Kroonenberg, Judith Visser en Mensje van Keulen, aandacht voor de slechte leefomstandigheden van haar soortgenoten in circussen.

De olifantentournee is een initiatief van stichting VierVoeters en vereniging Wilde Dieren de Tent Uit die zich inzetten voor een landelijk verbod op het gebruik van wilde dieren in circussen.

“Veel mensen staan niet stil bij wat er gebeurt met een olifant nadat de circusshow is geëindigd, of hoe zo’n machtig dier wordt getraind. Wij maken een einde aan het verborgen leed van circusdieren en bieden een uniek en pijnlijk kijkje achter de schermen van het circus”, aldus Leonie Vestering, directeur van Wilde Dieren de Tent Uit.

Olifant Alile is geboren in Afrika en naar Europa verscheept om in het circus te werken. Haar naam betekent ‘zij huilt’ in het Malawisch. Net als andere circusolifanten staat ze meer dan 17 uur per dag vastgeketend aan voor- en achterpoot. Tijdens de olifantentournee verzamelen de betrokken dierenbeschermingsorganisaties handtekeningen voor een verbod op wilde dieren in circussen.

De petitie is inmiddels door meer dan 70.000 Nederlanders ondertekend.

Barbara van Genne, Head of Programs bij Stichting Vier Voeters: “Het is volkomen onacceptabel om wilde dieren met hun complexe behoeften in kleine hokjes op te sluiten, onder dwang te trainen en malle kunstjes te laten doen. Dat is geen vermaak, dat is dierenleed”.

De universiteit van Wageningen stelde in 2009 onherroepelijk vast dat het welzijn van wilde dieren in circussen tot in ernstige mate is aangetast:

http://www.rijksoverheid.nl/documenten-en-publicaties/rapporten/2009/07/27/welzijn-van-dieren-in-reizende-circussen-in-nederland-circuspraktijk-in-2008.html

Dit heeft er tot op heden echter niet toe geleid dat het ministerie van EL&I maatregelen getroffen heeft.

In Nederland is er geen specifieke wetgeving die wilde dieren in circussen, zoals olifanten, tijgers en leeuwen, beschermt. Circussen zijn hierdoor niet gebonden aan eisen voor huisvesting, training en verzorging van hun dieren. In de praktijk levert dit situaties op waarin wilde dieren ernstig in hun welzijn en intrinsieke waarde zijn aangetast, maar ook een gevaar vormen voor de openbare orde en veiligheid.

Landen zoals Oostenrijk, Noorwegen, Hongarije, België, Denemarken, Zweden, Finland, Portugal, Griekenland, Australië, Canada, en de VS kennen al een geheel of gedeeltelijk verbod voor het gebruik van wilde dieren in circussen. Ook buurlanden Engeland en Duitsland werken aan een verbod.

Nederland weigert tot op heden echter om dieren in circussen te weren.

Infrarood

Infrarood of infrarode straling, voor het oog niet waarneembare elektromagnetische straling, met golflengten tussen circa 780 nanometer en 1 mm (10⁶ nm), dus tussen het (zichtbare) rode licht en de microgolven.

Infrarood betekent 'onder het rood', omdat de frequentie van infraroodstraling iets lager ligt dan die van het rood.

William Herschel ontdekte in 1800 het infrarood. Hij deed dat door met een thermometer de temperatuur te meten van het spectrum van licht dat door een prisma viel. Hij stelde vast, dat de temperatuur in het rode deel van het spectrum hoger was dan in het blauwe deel. In het deel van het spectrum dat voorbij het rood lag mat hij een nog hogere temperatuur en hij concludeerde, dat er in dit deel van het spectrum licht bestaat dat niet voor het menselijk oog waarneembaar is.

Infrarode stralen zijn onzichtbaar, maar op de huid waarneembaar door hun warmtewerking; ze werken ook in speciale fotografische emulsies en kunnen ook zichtbaar worden gemaakt met een warmtebeeldkijker: thermografie. Dit is een speciale camera met een detector gebaseerd op halfgeleidermateriaal, zoals germanium.

Detectoren die infraroodstraling waarnemen door hun warmtewerking worden bolometers genoemd.

Ook dieren kunnen infrarood waarnemen. Groefkopadders met als bekende vertegenwoordigers de ratelslangen hebben speciale groefjes tussen neusgat en oog waarmee ze warme prooien kunnen detecteren. De groeven bevatten een grote dichtheid aan warmtereceptoren die gevoelig zijn voor de temperatuurstijging. Door de komvormige constructie krijgt de slang een beeld van de omgeving, waarin ze hun prooi kunnen lokaliseren.

Net zoals bij de ogen stellen de gepaarde groeven de slang in staat ook diepte waar te nemen, zodat ze warme prooien met redelijke precisie in het donker kunnen bijten. Voor een groefkopadder zijn knaagdieren en vogels die slechts een fractie warmer zijn dan de achtergrond, heel duidelijk waar te nemen.

Slangen kunnen temperatuurverschillen tot 0,003 °C waarnemen.

Ook de boa’s en pythons hebben onafhankelijk van de groefkopadders warmtegevoelige organen ontwikkeld.

bron: wikipedia

Boa

Een boa is een kledingstuk gemaakt uit bont, stof, pluimen of veren. De naam is afgeleid van de slang Boa Constrictor, welke bekend staat als wurgslang.

Sinds circa 1820 komt de boa voor als een gangbaar mode-artikel in de betere milieus.

De boa wordt als kledingstuk losjes om de hals en nek gedrapeerd gedragen. In revue-shows wordt veelvuldig gebruikgemaakt van boa's vanwege hun theatrale effect. Ook in het uitgaansleven wordt de boa soms als decoratief of sierkledingstuk gedragen.

bron: wikipedia

Enkele feit-constructie; Mieke hoe is de stand?

In 1994 trad na lange parlementaire debatten de Algemene wet gelijke behandeling (AWGB) in werking. In deze wet is in een aantal bepalingen de zogeheten enkele-feitconstructie opgenomen.

Deze constructie houdt onder andere in dat bijzondere scholen de bevoegdheid houden om, met een beroep op hun godsdienstige grondslag, een homoseksuele docent te weigeren in dienst te nemen, of te ontslaan, mits dit niet gebeurt vanwege het enkele feit dat hij of zij homoseksueel is (art. 5, tweede lid onder c, AWGB).

Sinds de inwerkingtreding van de AWGB is deze enkele-feitconstructie omstreden geweest. De laatste jaren neemt de kritiek toe. Zo ontving Nederland in 2008 een ingebrekestelling van de Europese Commissie omdat deze constructie (gedeeltelijk) in strijd zou zijn met de Europese Kaderrichtlijn Arbeid.

Sinds 2009 is bovendien een initiatief-wetsvoorstel van het Kamerlid Van der Ham (D66) c.s. bij de Tweede Kamer aanhangig waarin zelfs wordt gepleit voor het schrappen van de enkele-feitconstructie.

De Raad van State heeft naar aanleiding van de Europese ingebrekestelling op verzoek van de regering een advies uitgebracht waarin wordt geadviseerd dat de enkele-feitconstructie behouden kan blijven aangezien de Europese Richtlijn daar eveneens ruimte toe biedt. Slechts een herformulering is daarvoor volgens de Raad noodzakelijk. De regering heeft dit advies op onderdelen gevolgd in het concept-wetsvoorstel Integratiewet AWGB. In de literatuur ten slotte is eveneens de nodige aandacht besteed aan de enkele-feitconstructie en de recente ontwikkelingen daaromtrent.

Simson bedroog zijn echtgenote



"Simson bedroog zijn echtgenote." Op deze manier maken kinderen van een jaar of negen kennis met de bijbel. Althans op de basisschool De Salto. Over pedagogiek kun je van mening verschillen maar ik vind dit geen gelukkige introductie. Al geef ik toe: er had een tandje bij gekund. Bijvoorbeeld: Kaïn doodt zijn broer.

De grootste grap is dat dit niet alleen als wervende tekst gebruikt wordt voor een basisschool, maar zelfs voor een OPENBARE basisschool! Ik dacht altijd dat je als ouder voor openbaar kiest als je confessioneel buiten de deur wilt houden, maar dat blijkt een vergissing. Want De Salto is lang niet de enige openbare basisschool die lestijd voor godsdienstonderwijs inruimt.

De vraag dringt zich zelfs op of je nog wel kunt ontsnappen aan deze indoctrinatie in het openbare onderwijs.

Om nog even bij De Salto te blijven. Deze maakt zich nog verder belachelijk door wel de mogelijkheid te noemen van ‘humanistische vorming’ maar het daarbij dan ook meteen te laten. Het liefdesleven van Simson is belangrijker.

Overigens is humanistische vorming m.i. weinig minder verwerpelijk dan christelijke. Ook voor het humanisme is immers de mens de kroon op de schepping, zij het dat het in deze antropocentrische visie misschien iets prudenter geformuleerd wordt.

*** 

PS. Het is andersom: de echtgenote bedroog Simson. Dat krijg je ervan als je godsdienstonderwijs misgelopen bent.

Buitenaards leven: paradox van Fermi

De Fermiparadox is een conflict tussen een argument van schaal plus waarschijnlijkheid, en het ontbreken van bewijs. Een completere definitie kan als volgt omschreven worden:

De grootte en leeftijd van het universum suggereert dat er veel technologisch geavanceerde buitenaardse beschavingen zouden moeten bestaan.

Deze hypothese is echter inconsistent met het ontbreken van gevonden bewijs die deze stelling ondersteunt.

De leeftijd van het universum en het reusachtige aantal sterren lijken aanwijzingen voor de aanname dat buitenaards leven veel zou moeten voorkomen.

Tijdens een lunch in 1950 praatte de natuurkundige Enrico Fermi (foto) daarover met zijn collega's, en zou toen hebben gezegd: "Waar zijn ze dan? Als er zo veel buitenaardse beschavingen in de Melkweg zijn, waarom is er dan geen bewijs, zoals sondes, ruimteschepen of radio-uitzendingen?"

Deze eenvoudige vraag "Waar zijn ze dan?" (of, "Waar is iedereen?") is misschien apocrief maar in het algemeen krijgt Fermi de eer voor het op heldere en eenvoudige wijze onder woorden brengen van het vraagstuk van de waarschijnlijkheid van buitenaards leven.

Er is een breed scala van mogelijke oplossingen voor de Fermi-paradox voorgesteld. Al deze oplossingen vallen onder een van de drie hoofdcategorieën:

1) buitenaards leven bestaat niet

2) buitenaards (intelligent) leven bestaat maar heeft nog nooit contact gelegd met de aarde

3) buitenaards leven heeft in het verleden of het heden op enigerlei wijze contact gelegd met de aarde.

bron: wikipedia

Pinnen en skimmen

Tot mijn verbazing ontvang ik een envelop van de bank, bevattende een nieuwe pinpas. Ik snap er niets van: ik heb er niet om gevraagd. Nu heb ik twee passen. Dat kan toch niet de bedoeling zijn. Enfin, ik zal contact met de bank opnemen. Beter een pas teveel dan een te weinig.

Ik stop bij een onbemand tankstation om te tanken. Pas invoeren, pincode. Op het scherm verschijnt de mededeling: Communicatiefout. Met een rood kruis erachter. Ik begrijp er niks van. Nog eens proberen, zelfde resultaat. Geen nood: ik start de auto en rijd een stukje om, naar de onbemande pomp aan de andere kant van de weg. Pas in automaat, pincode. Uitkomst wederom: Communicatiefout.

Er begint me iets te dagen.

Vanmiddag laat ik op de bank mijn beide passen zien. En inderdaad: op het scherm ziet de bankier onmiddellijk dat één pas ongeldig is. Er is mij nu dus al een nieuwe pas vooruitgestuurd!

Gelukkig is de voorzorg op tijd geweest want mijn rekening is niet geplunderd.

Voorlopig ben ik uitgetankt bij onbemande stations.

***

Skimmen: hoe werkt het?

 

Camera of meekijken

De betaalautomaat wordt voorzien van extra software in het apparaat zelf, daarvoor moet de skimmer de betaalautomaat openschroeven. De software maakt een kopie van de magnetische strip van de betaalkaart en een kleine camera neemt het intoetsen van de pincode op. Het tijdstip van de transactie wordt ook geregistreerd. Doordat de tijd wordt opgenomen weten de skimmers welke pincode bij welke kopie hoort. Soms wordt geen camera geïnstalleerd, in dat geval proberen de skimmers over de schouder van de cliënt mee te kijken wat de pincode is - ook dan wordt het tijdstip genoteerd.

Keypad

Ook nu wordt de betaalautomaat voorzien van extra software, daarvoor moet de skimmer de betaalautomaat openschroeven. De software maakt een kopie van de magnetische strip van de betaalkaart én er wordt een keypad op of onder de gewone toetsen van de betaalautomaat aangebracht. Als iemand de cijfers van zijn pincode intoetst, dan wordt de cijfercombinatie geregistreerd.

Opzetfront

De skimmers plaatsen een vals frontje (voorzetmond) op de betaalautomaat, in dit frontje bevindt zich een lezer die de gegevens van de magnetische strip op de betaalkaart kan lezen. Deze gegevens worden veelal draadloos doorgegeven aan de fraudeur. Om de pincode te stelen, wordt meestal gebruikgemaakt van een minicamera, maar ook het 'over de schouder kijken' en de keypad worden gebruikt.

Geld opnemen

Met de gegevens van de magnetische strip wordt de betaalkaart nagemaakt. Vervolgens wordt met de gestolen pincode de rekening geplunderd. Vaak wordt geld in een ander land opgenomen omdat men daar niet precies weet hoe een Nederlandse pas er uit ziet.

Geldautomaat

Ik ga even gauw geld uit de muur halen maar helaas… een vrouw is me net te snel af. Geduldig wacht ik mijn beurt af. Als ze vertrokken is, check ik gewoontegetrouw nog even het apparaat en voer dan mijn betaalpas in, gevolgd door de pincode. Net als ik denk dat ik het gewenste bedrag moet intypen, verschijnt de mededeling op het scherm: “Uit veiligheidsoverwegingen is uw pas ingenomen.”

Ik kan het niet geloven, en verwacht elk moment mijn pas terug te zien. Maar nee hoor, niks. Er zit niks anders op dan onverrichter zake heen te gaan, met nog zo’n vijf euro in de portemonnee. De volgende klant staat alweer bij de automaat. Het is geen weekend, zoals meestal bij dit soort calamiteiten, maar wel dinsdagmiddag, 17.00 uur.

Telefonisch wordt me door een bankmedewerker medegedeeld dat het erop lijkt dat mijn pas geskimd is. Vandaar uit veiligheidsoverwegingen ingenomen en geblokkeerd.

Omdat ik weinig pin vraag ik me af waar dat skimmen gebeurd kan zijn. Vandaag kreeg ik daarop van een andere bankmedewerker het antwoord. Het kan gebeurd zijn bij een onbemand tankstation, waar dan ook nog geen camera aanwezig is. Dat kan heel goed kloppen want ik tank altijd onbemand, met betaalpas. Nu moet je daar dus niet alleen meer het apparaat ‘controleren’ maar je ook nog ervan vergewissen of er cameratoezicht is. En dan nog maar hopen dat het goed gaat.

Ballen

Voor de ingang van het tuincentrum staat een meisje van een jaar of dertien met een middelgrote hond aan de lijn. De hond heeft een dek om en dat verbaast me, bij deze temperatuur. Ik vraag haar waarom dat is. Ze mompelt iets onverstaanbaars, zoals kinderen van die leeftijd gewoon zijn. Ik zeg dat ik het niet versta. Dan zegt ze, langzamer: “Zijn ballen zijn eraf. Hij mag er niet aankomen.”
Ik schrik een beetje van de boerse formulering, en neem de hond nog eens goed op. Ik zie nu dat het dek niet alleen de rug bedekt maar ook de buik omsluit. “Nou” zeg ik, “hij heeft gelukkig geen pijn, zo te zien.” “Nee” antwoordt ze.

Vreemd dat zo’n kind het woord ‘castratie’ blijkbaar nog niet geleerd heeft. Je zou toch zeggen dat het bij uitstek de aanleiding is.

Familie Koffijberg (verspreiding)

bron: Meertens Instituut

Rechtvaardigheid

Peace is not just the absence of war; it is the presence of justice.

Justice must be blind to race, color, religion or species.

If she’s not blind, she will be a weapon of terror.

And today there is unimaginable terror in those ghastly Guantanamo’s we call

factory farms.

***

http://freefromharm.org/videos/educational-inspiring-talks/philip-wollen-australian-philanthropist-former-vp-of-citibank-makes-blazing-animal-rights-speech/

Kip: hen

1	Slokdarm
2	Luchtpijp
3	Krop
4	Hart
5	Galblaas
6	Milt
7	Lever
8	Spiermaag
9	Alvleesklier
10	12-vingerige darm
11	Dunne darm
12	Dikke darm
13	Cloaca
14	Eileider
15	Oog
16	Bronchie
17	Longen
18	Eierstok
19	Nier

Heeft een kinderboerderij landbouwhuisdieren?

LJN: BO7364, Raad van State , 201004062/1/M2 Datum uitspraak: 15 december 2010 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen: [appellant], wonend te [woonplaats], en het college van burgemeester en wethouders van Bergen (L), verweerder. 1. Procesverloop Bij besluit van 11 november 2009 heeft het college het verzoek van [appellant], strekkende tot aanpassing van de voorschriften van de voor Kinderboerderij "De Loi", gevestigd aan de Schaak 4  te Wellerlooi, gemeente Bergen (L), verleende milieuvergunning, afgewezen. Bij besluit van 16 maart 2010, verzonden op 18 maart 2010, heeft het college het door [appellant] hiertegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Tegen dit besluit heeft [appellant] bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 23 april 2010, beroep ingesteld.

Het college heeft een verweerschrift ingediend.

De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 11 november 2010, waar [appellant], in persoon en bijgestaan door mr. R.A.M. Verkoijen, en het college, vertegenwoordigd door ing. J.Y.IJ. Wattjes, zijn verschenen. Voorts is ter zitting T.L.G. Verhaegh namens Kinderboerderij "De Loi" gehoord.

2. Overwegingen

2.1. Op 1 oktober 2010 is de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (hierna: Wabo) in werking getreden. Bij de invoering van deze wet is een aantal andere wetten gewijzigd. Uit het in de Invoeringswet Wabo opgenomen overgangsrecht volgt dat de wetswijzigingen niet van toepassing zijn op dit geding. In deze uitspraak worden dan ook de wetten aangehaald, zoals zij luidden voordat zij bij invoering van de Wabo werden gewijzigd.

2.2. [appellant] heeft het college verzocht om aanpassing van de voorschriften van de voor Kinderboerderij "De Loi" verstrekte milieuvergunning voor zover het de openingstijden van de kinderboerderij betreft.

Het college heeft dit verzoek afwezen omdat de kinderboerderij volgens hem niet langer vergunningplichtig is, aangezien het Besluit landbouw milieubeheer op de kinderboerderij van toepassing is.

2.2.1. In bijlage 1 bij het Besluit algemene regels voor inrichtingen milieubeheer (hierna: het Activiteitenbesluit) is een lijst opgenomen met inrichtingen waarvoor op grond van de Wet milieubeheer een vergunningplicht geldt. Daarin zijn onder meer genoemd: landbouwinrichtingen waarop het Besluit landbouw milieubeheer op grond van artikel 3 of artikel 4 van dat besluit niet van toepassing is.

Onder landbouwinrichting moet ingevolge artikel 1 van het Activiteitenbesluit worden verstaan: een inrichting als bedoeld in artikel 2 van het Besluit landbouw milieubeheer.

In artikel 2 van het Besluit landbouw milieubeheer, aanhef en onder e, is bepaald dat dat besluit van toepassing is op een kinderboerderij.

In artikel 3, eerste lid, aanhef en onder h, is bepaald dat het Besluit landbouw milieubeheer niet van toepassing is op een inrichting als bedoeld in artikel 2, indien meer dan 50 landbouwhuisdieren, anders dan bedoeld in de onderdelen a tot en met g worden gehouden, tenzij de inrichting een kinderboerderij betreft.

In artikel 4, eerste lid, aanhef en onder a, is bepaald dat het Besluit landbouw milieubeheer niet van toepassing is op een inrichting waar landbouwhuisdieren worden gehouden die is opgericht op of na 1 januari 2002 en waarvan een tot de inrichting behorend dierenverblijf geheel of gedeeltelijk is gelegen in een zeer kwetsbaar gebied in de zin van de Wet ammoniak en veehouderij of in een zone van 250 meter rondom een zodanig gebied.

2.2.2. Het college staat op het standpunt dat artikel 4, eerste lid, aanhef en onder a, van het Besluit landbouw milieubeheer n i e t  van toepassing is, omdat in de kinderboerderij geen landbouwhuisdieren worden gehouden. Het wijst in dit verband op de toelichting bij deze algemene maatregel van bestuur.

Volgens het college blijkt hieruit dat dieren alleen als landbouwhuisdier kunnen worden aangemerkt wanneer zij worden gehouden in verband met productiedoeleinden. In de kinderboerderij is daar geen sprake van, omdat dieren zoals geiten, schapen, herten, eenden en lama's enkel voor hobbymatige doeleinden worden gehouden, aldus het college.

2.2.3. In de toelichting bij het Besluit landbouw milieubeheer is vermeld dat landbouwhuisdieren kunnen worden omschreven als dieren die in het kader van de uitoefening van een landbouwbedrijf (veehouderij) worden gehouden in verband met de productie van bijvoorbeeld melk, vlees, wol, veren of eieren of in verband met bijvoorbeeld het berijden van dieren. Voorbeelden van landbouwhuisdieren zijn geiten, lama's, struisvogels en konijnenvoedsters. Geen landbouwhuisdieren volgens dit besluit zijn klaarblijkelijk dierentuindieren, wormen, vissen, muizen, cavia's, duiven, katten en honden (Stb. 2006, 390, blz. 63 en 64).

2.2.4. In het Besluit landbouw milieubeheer is niet gedefinieerd wat onder 'landbouwhuisdier' moet worden verstaan.

Uit de toelichting blijkt echter dat het gaat om alle typen dieren die in een landbouwbedrijf in de regel worden gehouden voor productie of berijden.

Uit de toelichting kan niet worden afgeleid dat het oogmerk waarmee de dieren in een specifiek geval worden gehouden, bepalend is voor de vraag of het dier een landbouwhuisdier is. Het moet er naar het oordeel van de Afdeling voor worden gehouden dat dit oogmerk niet van belang is en dat dus uitsluitend van belang is dat het diertype in de regel voor productiedoeleinden wordt gehouden.

Dit blijkt ook uit het Besluit landbouw milieubeheer zelf: artikel 3, eerste lid, aanhef en onder h gaat ervan uit dat in een kinderboerderij, ondanks het ontbreken van een oogmerk van productie, landbouwhuisdieren worden gehouden.

2.2.5. Gelet op het voorgaande is de kinderboerderij een landbouwinrichting waar landbouwhuisdieren worden gehouden.

Verder is, zo is tussen partijen ook niet in geschil, de inrichting na 2002 opgericht en ligt een tot de inrichting behorend dierenverblijf geheel of gedeeltelijk in een zeer kwetsbaar gebied in de zin van de Wet ammoniak en veehouderij of in een zone van 250 meter rondom een zodanig gebied.

De kinderboerderij is dus een landbouwinrichting waarop het Besluit landbouw milieubeheer op grond van artikel 4, eerste lid, aanhef en onder a van dat besluit niet van toepassing is.

In bijlage 1 bij het Activiteitenbesluit is een dergelijke inrichting aangewezen als een vergunningplichtige inrichting. Het bestreden besluit, voor zover daarbij de afwijzing van het verzoek om de vergunningvoorschriften aan te passen is gehandhaafd omdat de kinderboerderij niet meer vergunningplichtig zou zijn, berust gelet op het voorgaande in strijd met artikel 7:12, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht niet op een deugdelijke motivering. 2.3. Het beroep is gegrond. Het besluit van 16 maart 2010 dient te worden vernietigd.

2.4. Het college dient op na te melden wijze tot vergoeding van de proceskosten te worden veroordeeld.

3. Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State

Recht doende in naam der Koningin:

I. verklaart het beroep gegrond;

II. vernietigt het besluit van het college van burgemeester en wethouders van Bergen (L) van 16 maart 2010, kenmerk RB/WB/8927;

III. veroordeelt het college van burgemeester en wethouders van Bergen (L) tot vergoeding van bij [appellant] in verband met de behandeling van het beroep opgekomen proceskosten

Enz.

Aldus vastgesteld door mr. W.D.M. van Diepenbeek, voorzitter, en mr. C.W. Mouton en mr. G.N. Roes, leden, in tegenwoordigheid van mr. M.J. van der Zijpp, ambtenaar van staat.

w.g. Van Diepenbeek w.g. Van der Zijpp
voorzitter ambtenaar van staat

Uitgesproken in het openbaar op 15 december 2010

Eufemismen

"Een prikkelend stuk" 

(Hoofdredacteur Trouw over een dom artikel in zijn krant van Marco Visscher)

******

"Ik ben toe aan iets anders"

(gezegd door gedumpte kamerleden)

Barends Oogkaart

o	0	O
o	0	O
o	0	O
o	0	O
o	0	O
o	0	O
o	0	O
o	0	O
o	0	O
o	0	O

Touwtrekken

Wat trek ik aan vandaag?

Geboeid kijk ik altijd naar de kleding van roomskatholieke geestelijken: daar is nl. wat aan af te zien. Ik weet niet of ze aan mode onderhevig is, maar hoe dan ook: vandaag zie ik een foto van de paus en een van voormalig kardinaal Alfrink. Ze hebben allebei ongeveer hetzelfde tenue aan: een tot op de schoenen reikende mantel, van voren afgezet met knoopjes. Ik zeg: afgezet, want het kan niet anders dan dat dit kledingstuk over het hoofd wordt aangetrokken. Alfrink is in het zwart waardor de lange rij w i t t e knoopjes nog beter uitkomt dan op de foto hierboven.

Wat eronder gedragen wordt blijft de vraag, net als bij de kilts van de Schotten.

Feestelijker zijn de beide heren hieronder uitgedost. De rechter heeft zelfs voor k a n t gekozen! De linker houdt het bij een plooirokje, met een kekke hoed!

Traditioneel vrouwelijke kledij, die vooral vermijdt de aandacht op het geslacht te vestigen.

.

"Aan iets anders toe zijn"

Eufemisme

"Aan iets anders toe zijn"

***

Gebruikt door gedumpte Tweedekamerleden:

Esmée Wiegman Van Meppelen Scheppink (Christen Unie)

Mirjam Sterk (vice-fractievoorzitter CDA)

Nebahat Albayrak (PvdA):
tweede op de vorige kandidatenlijst; vorige maand wilde ze nog fractievoorzitter worden.

Clichés

een lijntje met iemand hebben

achter de feiten aanlopen

de lach aan zijn kont hebben hangen

.

Jeugdherinnering