Hannes de zeehond

Het bronzen beeld van Hannes is gemaakt in 2005 door Paul van Laere en staat in Dalfsen, bij de stuw Vechterweerd. Het kunstwerk is geplaatst ter herinnering aan het zeehondje dat in 2004 in de Vecht is gevangen. Het was ontsnapt uit Tierenpark Nordhorn toen het ongeveer zes maanden oud was. Nadat het dier opgevist was en overgebracht naar de zeehondencrèche in Pieterburen, zou hij weer terug worden gebracht naar de dierentuin. Zover kwam het niet, dierenvrienden lieten de zeehond los in de Waddenzee.

Het beeld is onthuld door burgemeester Leo Elfers, in het bijzijn van Lenie ’t Hart van zeehondencrêche Pieterburen en Henk Goossensen, die het initiatief nam tot de blijvende herinnering aan Hannes. Het brons heeft een lengte van zeventig centimeter. Het is geplaatst op een sokkel van Bentheimer zandsteen. Een aardige bijkomstigheid is verder dat deze steen zelf ook ooit uit de Vecht is opgevist, net als Hannes. Het zeehondje kreeg de naam Hannes van een kind dat het dier had geadopteerd.

Dit kunstwerk werd in februari 2012 gestolen.

Hannes krijgt nu een nieuw standbeeld. Volgens de gemeente wordt het beeld in september of oktober geplaatst.

***

Paul vam Laere (foto) is nu bezig een nieuw exemplaar van steen te maken. Er is geen mal bewaard van het brons. Hij maakte in de zeehondencrèche in Pieterburen eerst een kleimodel ter inspiratie. Het nieuwe beeld wordt iets groter dan het oude. Van Laere beoogt ook de glimplekken terug te brengen, die op het brons door de vele aanrakingen ontstaan waren.

Het wordt gebeeldhouwd in diabas, een natuursteensoort die voornamelijk in Duitsland gewonnen wordt. Het heeft een grijze kleur met enigszins groene tinten. Diabas, ook wel Doleriet genoemd, is een hard stollingsgesteente.

 ***

Paul van Laere (Leiden,1954) is een Nederlandse steenbeeldhouwer. Hij heeft zijn opleiding gevolgd aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Hij heeft zijn atelier aan de Laan van Meerdervoort.

Het eigen werk van Van Laere is te zien o.a. bij Galerie Rehorst in Den Haag. In 2006 heeft hij mee meegedaan aan een groepsexpositie bij Galerie Lamber in Valkenswaard en in Magazijn Vomberg in Rotterdam.

In 2008 staan werken van Van Laere geëxposeerd in de Heemtuin te Leiderdorp.

Van Laere doet veel natuursteenrestauraties in de openbare ruimte, vooral voor de gemeente Den Haag. Hij gaat omzichtig te werk. Alles wordt genoteerd, het merk en de kleur van de verf, welk restauratiemortel hij gebruikt. Hij gebruikt vaak mortel die speciaal uit Duitsland wordt geïmporteerd.

Website: http://www.paulvanlaere.com

Koelkast (Engels)

Je mag niet verwachten dat Engelsen laat staan Amerikanen veel beeld krijgen bij het woord 'frigidaire', al is het overzee ook aangepast tot 'refrigerator', kortweg fridge.

Vermoedelijk allang voordat deze woorden in de taal kwamen maakte de gewone Amerikaan daarvan simpelweg: 'coolerator'. Dat begrijpt iedereeen meteen.

Zo Chuck Berry, geb. 1926 in St.Louis, in de tekst van 'You never can tell ':

The coolerator was crammed with TV dinners and ginger ale,

***

There are some things about the 'good old days' that it's better to forget. One of those is the coolerator.

So what is-or was-a coolerator?

To understand a coolerator and the need for it you have to go back to a time before the REA got to rural Texas. There was no electricity anywhere, and if you lived forty miles or so from town, having an icebox wasn't an option, particularly in the summertime in the drier parts of Texas. You might load up a hundred pounds of ice in the buckboard on Town Day-Saturday-and by the time you got home you might have twenty pounds left. Since ice cost money-this stuff might have been cut from a pond in Maine in the winter, shipped to Corpus Christi in early spring, stored in an icehouse until April, then moved in an insulated railroad car to the town nearest you and stored in an underground, insulated bunker until you bought it-you didn't waste it, and losing 80% of your ice between town and home was a waste.

Still, you needed some way to keep things like milk and butter cool. You could let 'em down the well in a bucket, but pulling up the bucket for every meal could get old. There needed to be a way to keep things in the house. Enter the coolerator.

Coolerators worked only in very dry country, and best in dry, windy country. Of course, that describes most of West Texas, so there's where you found 'em. A coolerator was a cabinet that looked a lot like an old-fashioned pie safe, but instead of having a wooden back and punched-tin sides and doors, the coolerator's back, sides, and doors were covered in fine-mesh screen wire. The top and bottom were solid, and the cabinet stood about a foot off the floor on spindly wooden legs. Each leg was immersed in a 1-lb coffee can half full of kerosene. This kept crawling or climbing insects out of the coolerator. The screenwire sides and doors kept out the fliers. Inside there were three or four shelves for perishable foods.

The important part of the coolerator was not the cabinet, but that which kept it cool. A large pan, usually sheet metal, was placed atop the coolerator and filled about half way with water. A woolen blanket was draped over the pan, to hang all the way to the bottom of the coolerator cabinet on all sides. Often this was two or three threadbare woolen blankets sewn together, which would be used on beds in the winter. Atop the blanket, to sink it into the water, there was a brick or large rock.

The woolen blanket wicked the water down on all sides of the coolerator, and the ever-present Texas wind, blowing through the blanket, cooled the food inside through evaporation. With the coolerator set on a shaded but mostly-open porch, milk, butter, eggs, and other perishables stayed remarkably cool during the hot spring, summer, or fall of the year. With the coming of REA and electricity to rural Texas, coolerators and their kin vanished, to be replaced by electric refrigeration. They were not greatly missed.

Wapenbezit

Hoeveel schietpartijen moeten er in de VS nog plaatsvinden voordat er een eind komt aan het vrij verkrijgbare wapenbezit? Voordat het excuus doorgeprikt wordt dat ‘wapens niet doden maar mensen”?

Dat laatste moge zo zijn, maar je kunt ‘mensen’ niet over een kam scheren. Het zijn geen normale menen die tot zulke verschrikkelijke daden komen.

Helaas zijn zulke drama’s nooit helemaal te voorkomen, zoals o.a. Alphen aan den Rijn ons leert. Maar je kunt het wel moeilijker maken. Daarnaast wordt in Alphen door nabestaanden een miljoenenclaim tot schadevergoeding voorbereid tegen de politie die de psychiatrische patiënt een wapenvergunning verleende. Dat zie ik in de VS nog niet gebeuren.

Obama zei over de vorige schietpartij, in Colorado, dat automatische wapens niet in handen horen van burgers, maar in die van militairen. Het ware te wensen dat hij darnaar handelde, mocht hij herkozen worden, en zich dan niet beperken tot automatische vuurwapens.

De moderne aardbei

Aardbeien herken je aan uiterlijk en smaak.

Toch is de vrucht in de loop der jaren veranderd. We hadden het er eerder over maar het blijft me verbazen.

Uiterlijk is hij gemiddeld veel groter geworden.

Daarnaast is er iets aan de samenstelling veranderd. Hij is veel harder dan vroeger, je kunt zulke grote exemplaren dan ook gemakkelijk snijden. Daardoor is hij ook buiten de koelkast lang houdbaar.

Er zit nog wel een aardbeiensmaak aan, maar ik moet er wel erg aan wennen.

Er is blijkbaar een andere productiemethode in zwang gekomen. Genetische manipulatie? Het staat niet op de verpakking.

Armin Hary

In 1960 was de Duitser Armin Hary (foto) de eerste atleet die 100 m liep in 10 seconden. Olympische Spelen, Rome.

Het huidige wereldrecord staat op iets meer dan 9.5 seconde(n).

In ruim 50 jaar zijn we dus een halve seconde sneller geworden: 5%.


N.B. Delen van seconden worden volgens het tientallig stelsel genoteerd!

Amsterdam omgetoverd

Het begint altijd met visioenen (vaak valt het woord ‘omtoveren’) en als de beelden van de toverlantaren overtuigend genoeg zijn, gaat plechtig en feestelijk de eerste spade in de grond. Binnen een paar jaar zal je er nog van opkijken, wat daar voor groots is verricht.

Snel veran­dert nu het stadsbeeld. Straten wor­den afgezet, tramlijnen omgeleid, er verschijnen enorme machines die door gehelmde mannen worden bestuurd, een rij huizen dreigt in te zakken, winkels gaan failliet. Het omtoveren heeft de meest verbazingwekkende gevolgen maar niet de beloofde.

Dit is een zakelijke beschrijving van de Amsterdamse werkelijkheid aan het begin van deze eeuw. Hoe oud is een kind als het bewust naar zijn stad begint te kijken? Ik schat een jaar of zes, zeven. Dit betekent dat in Amsterdam al een halve gene­ratie gewend is aan een centrum waarvan de vitaalste delen - het Sta­tionsplein, Damrak, Rokin, Vijzel­gracht, Ferdinand Bolstraat, Muse­umplein - in staat van reddeloze re­constructie lijken te verkeren. Die kinderen weten niet beter.

Het herstelde of gerenoveerde Amsterdam dat hier en daar uit de steigers begint te komen, zal voor deze kinderen een vreemde stad zijn.

Henk Hofland (Volkskrant, fragment)

Lief dier

De Olympische gedachte

 

Holland Heineken Huis

Bas van der Schot
Volkskrant

Stierenvechten met Sonja

http://www.occupyforanimals.org/bullfighting---corridas.html

We have received this picture a minute ago... thought that I should post it, to show you how utterly disgusting this whole bullfighting industry is.

In this picture you see Sonia Matías (please google her) training using a few months old calf.

As (op etiketten)

In analytical chemistry, ashing is the process of mineralization for preconcentration of trace substances prior to chemical analysis.

Ash is the name given to all non-aqueous residue that remains after a sample is burned, which consists mostly of metal oxides.

Ash content may be listed in nutrition labels, such as for pet food.

Ash is one of the components in the proximate analysis of biological materials, consisting mainly of salty, inorganic constituents. It includes metal salts which are important for processes requiring ions such as Na⁺ (Sodium), K⁺ (Potassium), Ca²⁺ (Calcium).

It also includes trace minerals which are required for unique molecules, such as chlorophyll and hemoglobin.

Example

For instance, the analysis of honey shows:

Typical honey analysis

• Fructose: 38%
• Glucose: 31%
• Sucrose: 1%
• Water: 17%
• Other sugars: 9% (maltose, melezitose)
• Ash: 0.17%

In this example the ash would include all the minerals in honey.

***

Bevat o.a. Ruwe as 1,5 %

***

Traditionele sojamelk, een stabiele emulsie van olie, water en proteïne, is niet meer dan een waterextract uit sojabonen.

De vloeistof wordt gemaakt door droge sojabonen te laten wellen, en met water fijn te malen.

Sojamelk bevat ongeveer dezelfde hoeveelheid proteïnen als koemelk (ongeveer 3,5%), en 2% vet, 2,9% koolhydraten en 0,5% as.

bron: wikipedia

Ik heb puppies

Puppy

Op de bushalte loopt voor mij een puppy aan een lijntje. Het is een hele tippel voor het kleintje.

“Daar zit je nog lang aan vast“, zeg ik tegen de jongen die bij hem hoort.

‘Ik hoop het” zegt hij.

”Net geboren?”, vraag ik.

“Acht weken.”

De kleine stafford is gaan liggen om uit te rusten.

.

De jongen steekt een sigaret op.

Arm dier.

Cognitieve dissonantie

Cognitieve dissonantie is een psychologische term voor de onaangename spanning die ontstaat bij het kennis nemen van feiten of opvattingen die strijdig zijn met een eigen overtuiging of mening, of bij gedrag dat strijdig is met de eigen overtuiging, waarden en normen.

Het gaat met andere woorden om de perceptie van onverenigbaarheid tussen twee cognities, waarbij het woord cognitie kan slaan op kennis, houding, emotie, geloof of gedrag. Volgens de theorie voelen mensen een sterke drang om dissonanties te verkleinen door hun opvattingen of gedrag aan te passen of te rationaliseren.

Deze ervaren onvrede leidt ertoe dat men een of meer meningen of attituden onbewust herziet om ze meer met elkaar in overeenstemming te brengen, consonant te maken. Gewoonlijk merken anderen zo'n verandering van mening of attitude eerder op dan de persoon zelf.

De theorie van de cognitieve dissonantie is ontwikkeld door Leon Festinger en werd voor het eerst gepubliceerd in When Prophecy Fails uit 1957.

bron: wikipedia

Waterreus

In het tuincentrum werd ik geholpen door een jongeman die Waterreus bleek te heten. Net als de bekende voetballer en oud-doelman van het Nederlands elftal, Ronald Waterreus (foto). Het zou een achterneef zijn. De bediende vertelde verder dat het oorspronkelijk een Scheveningse familienaam is. Dat blijkt te kloppen, ook al is de doelman zelf geboren in Lemiers, in Zuid-Limburg.

Wikipedia:

De waterreus is een personage uit een legende uit het Zuid-Hollandse vissersdorp Scheveningen. Daarnaast is het de naam van een familie uit Scheveningen, die aan deze legende verbonden is.

Legende

De waterreus is een manspersoon of geest die vroeger voor Scheveningen in de zee leefde. Hij was vervloekt en gedoemd voor altijd in de golven te leven. Alleen een meisje dat 's nachts met haar wijsvinger een kruis op zijn voorhoofd zou maken, kon hem redden. Een straatarme weduwe had een beeldschone dochter, die om niet te verhongeren, elke dag uit vissen werd gestuurd. Het meisje moest in het begin niets hebben van de enge geest, maar na verloop van tijd werden ze toch op elkaar verliefd. Toen de hoeveelheid vis die de waterreus steeds in haar netten dreef, de jaloezie van de andere dorpsgenoten opwekte, vertelde ze dat ze een bondgenoot in de zee had. Toen de ongelovige dorpsgenoten het zelf uiteindelijk hadden gezien, kwam hij aan land waarna ze trouwden en hun talrijk nageslacht heet sindsdien waterreus.

Historisch

Opvallend is dat de Scheveningse familie Waterreus altijd Rooms-katholiek is gebleven, nooit de lokale klederdracht heeft gedragen én het zich als voerlui kon veroorloven om niet, zoals de rest van het dorp, in de 16e eeuw protestant te worden. Het kruisje maken op het voorhoofd is, zoals in de legende, een katholiek symbool.

Mogelijke speculaties over het ontstaan van de naam betreffen: handelaar in schoon water zijn, een sterke of grote voorouder hebben nabij een waterloop, of een voorouder afkomstig uit een overzees land.

Zittend paard

Deze foto stond zaterdag j.l. n de Volkskrant. Gemaakt door ene Hans  van der Meer. Verdere bijzonderheden ontbreken helaas. Ik heb een paard in de wei nog nooit zo gezien; ik kijk er wel van op. Dit is toch ook niet de manir waarop een paard gaat liggen.

Wel demonstreerden Hongaarse dressuurruiters deze houding, enkele jaren geleden in mijn dorp. Ik was daar toen boos over! Ik vond het iets voor Ankie van Grunsven, die, naar bekend, erin slaagt "haar paard achterwaarts de horlepiep te laten dansen". (Bert Wagendorp) Er zijn mensen die dat leuk vinden.

Dameskousenbroekje

http://www.taalverdediging.nl/ikhebulief2.pdf

		account	rekening
		additive	toevoeging
		appeal	aantrekkingskracht
		asap	z.s.m.
		at random	willekeurig
		at your service	tot uw dienst
		auto date	auto op afspraak
		babysitten	oppassen
		baseline	achterlijn
		batch	lading, partij
		beachvolleyen	strandbal(len)
		bean-bag	klapkogel
		burkini	boerkini
		cash cow	omzetdrijver
		charity	liefdadigheid
		chatbox	keuvelplek, babbelplek
		chatten	webkeuvelen, -babbelen
		cheeseburger	kaasburger
		chickenburger	kippenburger
		copyshop	kopieerwinkel
		customer service	klantendienst
		database	gegevensbank
		desk	werktafel; balie
		disk	schijf(je)
		diskdrive	schijfstation
		e-mail	e-post
		event	gebeurtenis
		faq	vvv
		feasibility study	haalbaarheidsonderzoek
		fifty fifty	sam sam; half om half; 50%
		floppy	schijfje
		gameboy	computerspelletje
		golden goal	beslissende doelpunt
		handle with care	voorzichtig behandelen
		happy meal	verrassingsmaal
		harddisk	vaste schijf
		hattrick	3 doelpunten door zelfde persoon
		headphone	hoofdtelefoon
		homemade	thuis gemaakt
		homepage	thuispagina
		ice tea	ijsthee
		input	inbreng
		interface	raakvlak
		juice	sap
		jukebox	muziekautomaat
		junkmail	plaagpost
		lemon	citroen
		lock 'n go	vast tot straks
		longdrink	drankje
		longlist	tiplijst
		macdrive	autoafhaalrestaurant
		mainstream	voornaamste stroming
		manual	handleiding
		matchpoint	beslissende punt
		memory-stick	usb-pen
		middle of nowhere	ver van de bewoonde wereld
		mind you	pas op
		mint	munt
		native speaker	moedertaalspreker
		next door	hiernaast
		no go area	verboden gebied
		on speaking terms	op goede voet
		outlet	afzetgebied
		palmtop	handcomputer
		penalty	strafschop
		poll	peiling
		referee	scheidsrechter
		saven	opslaan
		screensaver	schermbeveiliger
		servicecounter	klantenbalie
		shortlist	toplijst
		shuttle	pluimbal
		slip of the tonque	loslippigheid
		spirit	bezieling
		spreadsheet	rekenblad
		stay close	blijf in de buurt
		stop and go	opstapper
		streetdance	straatdans; horlepiep
		sudden death	abrupt einde
		summary	samenvatting
		take it or leave it	graag of niet
		thumbnail	klikplaatje
		trademark	handelsmerk
		tranquillizer	kalmeringsmiddel
		unfair	onredelijk
		waterproof	waterbestendig

Nico Koffeman is present!

Onlangs konden we hier over Nico Koffeman, Eerstekamerlid voor de Partij voor de Dieren, het volgende lezen:

“En in de Eerste Kamer blinkt hij uit van afwezigheid, als er belangrijke beslissingen genomen moeten worden.”

Dat ben ik nagegaan door de presentie te bekijken van de vergaderingen van 19 december 2011 tot en met 10 juli 2012. Dat waren 26 vergaderingen, meestal drie keer per maand.

Van die 26 miste Koffeman er drie, t.w. die van 19 december, 22 mei en 9 juli. Dus iets meer dan 10%. Zonder opgave van redenen, dat wel, maar op grond van deze steekproef vind ik het toch te ver gaan de man te beschuldigen van de kantjes eraf te lopen. ('het uitblinken in afwezigheid')

Lone wolf

A lone wolf is a wolf that lives independently rather than with others as a member of a pack.

In the animal kingdom, lone wolves are typically older wolves driven from the pack, perhaps by the breeding male, or young adults in search of new territory. Many young wolves between the ages of 1 and 4 years leave their family to search for a pack of their own in order to prevent inbreeding, as in typical wolf packs there is only one breeding pair.

Some wolves will simply remain lone wolves; as such, these lone wolves may be stronger, more aggressive and far more dangerous than the average wolf that is a member of a pack. However, lone wolves have difficulty hunting, as wolves' favorite prey, large ungulates, are nearly impossible for a single wolf to bring down alone. Instead, lone wolves will generally hunt smaller animals and scavenge carrion.

Occasionally, a lone wolf will encounter another lone wolf of the opposite sex, and the two may start a new pack

bron: wikipedia

Kip (anatomie)

	1 Slokdarm 2 Luchtpijp 3 Krop 4 Hart 5 Galblaas 6 Milt 7 Lever 8 Spiermaag 9 Alvleesklier 10 12-vingerige darm 11 Dunne darm 12 Dikke darm 13 Cloaca 14 Eileider 15 Oog 16 Bronchie 17 Longen 18 Eierstok 19 Nier