"Dieren kunnen geen therapie geven, zijn geen therapeuten."
Marie-José Enders-Slegers
Hoogleraar Antrozoölogie
Open Universiteit
Op dit weblog geen dierproeven en proefdieren, maar diverse andere onderwerpen. Voel je vrij te reageren, bij het bericht hieronder of mail aan edb631@gmail.com
"Dieren kunnen geen therapie geven, zijn geen therapeuten."
Marie-José Enders-Slegers
Hoogleraar Antrozoölogie
Open Universiteit
Marcus Aurelius, Ruiterstandbeeld, Capitool, Rome

"Een Romein die zijn dagboek in het Grieks bijhoudt, is als een pretentieuze lul die denkt dat hij zich in het Engels beter kan uitdrukken dan in het Nederlands."
Aron Groot, over Marcus Aurelius.
Propria Cures
Aan: Onze Taal
Grappig hoe zelden 'Renaissance' correct uitgesproken wordt. Vraag: waar komt die neiging naar "Ré-naissance" vandaan?
Antwoord OT
Er zijn twee (deel)verklaringen denkbaar: de ‘ee’ is een veelvoorkomende klank in Franse woorden in de oren van Nederlandstaligen, dus wellicht wordt gedacht dat die dan ook wel in ‘renaissance’ zal zitten.
Verder kan intonatie een rol spelen: de hoofdklemtoon ligt op ‘sance’, en een woord van drie lettergrepen met de klemtoon aan het eind krijgt vaak nevenklemtoon op de beginlettergreep; daarin klinkt een heldere klinker nét iets natuurlijker dan een toonloze e.
Barend
Het bijzondere vind ik nog dat de Nederlander in het algemeen matig articuleert. Klinkers afzwakt tot -u- (stomme e). Van de weeromstuit krijgt 'renaissance' nu ineens een é (ee) in 1ste lettergreep! Je kunt denken aan hypercorrect maar het is gewoon fout.
Marc
In het geval van uitspraak is het in het algemeen lastig om te zeggen wat ‘fout’ is, omdat er weinig regels voor zijn. Een leenwoord als ‘renaissance’ kun je lijkt mij verschillende graden van ‘Nederlands’ / ‘Frans’ uitspreken.
Douwe
Komt het niet vooral door het Latijnse voorvoegsel re- als her-? Reïntegreren, reïncarnatie, restabiliseren etc. is 'ree'. (repressie, resorptie varieert, mogelijk omdat pressie en sorptie weinig/nooit gebruikt worden -> verlies associatie met het prefix)
De variatie re/ree in 'redactie' ligt net anders daar 'actie' veelgebruikt is. Maar ook hier is er verlies van de associatie re- met 'opnieuw' en daarmee de associatie met het Latijnse prefix.
Barend
Dat zou kunnen meespelen. Merkwaardig wel de verschillende ontwikkeling van dat prefix in Frans en Ned.: re versus ree.
Ik voel toch ook voor hypercorrectheid. ‘Renaissance’ is een vreemd woord, tikje geleerd. Je gebruikt het niet dagelijks, en als iemand het gebruikt, wil h(z)ij het soms ‘extra’ goed doen en komt dan tot reenaissance. Dat bekt lekker.
Het omgekeerde doet zich ook voor. In ‘repareren’ bijv. bestaat m.i. de neiging naar een toonloze -e in de 1ste lettergreep.
Over fout gesproken: Marc heeft gelijk mbt regels. Er is geen ‘groene boekje’ voor de correcte uitspraak. Dat is er alleen voor de spelling. Dat neemt niet weg dat ook op andere taalgebieden ‘fouten’ gemaakt worden. Een verkeerde – foutieve – uitspraak is geen uitzondering. Denk aan het beruchte notabe(e)len.
Internet gaat ervoor zorgen het Duits zijn hoofdletters in zinnen verliest.
Pijn is een naar gevoel, maar het is ook een gek woord. Want het is ook een woord voor een boomsoort. Om verwarring te voorkomen spreken we dan van pijn-boom. Het is een naaldboom.
Pijnappel is de vrucht van zo’n boom, een kegel, denneappel.
Voor de Engelsen is de pineapple wat wij noemen: ananas. Die lijkt wel op de denneappel; of de soort tot de naaldbomen gerekend wordt, weet ik niet. Het lijkt in ieder geval geen loofboom.
En het gaat nog verder. Pijnappel is een familienaam, niet veel voorkomend maar wel verspreid door het hele land.
Tenslotte is hij zelfs aanduiding geworden van een orgaan,
de pijnappel-klier. In de oudheid bedacht door de Griek Galenus die een
overeenkomst zag met de denneappel.
Bob is GEEN afkorting en staat niet voor Bewust Onbeschonken Bestuurder.
De Bob-campagne is een idee van het Belgisch Instituut voor de Verkeersveiligheid (BIVV). Dit instituut gebruikt de naam Bob sinds 1995 in campagnes tegen drank in het verkeer.
In Nederland loopt de Bob-campagne sinds 2001.
Lima is de hoofdstad van Peru.
De stad heeft tien miljoen inwoners.
Vierde stad qua inwonerantal van Zuid-Amerika, na São Paulo, Buenos Aires en Rio de Janeiro.
Je kunt alleen nieuwslezer(es) worden bij NPO NOS als je niet gebrekkig bent. Je moet zelfstandig kunnen staan (zonder krukken), en een paar stappen doen.
Ik zie in het Journaal Rob Trip heen en weer drentelen, z’n papieren goed vasthoudend.
De weerman gaat, halverwege z’n verhaal, aan de andere kant staan, beweegt van links naar rechts.
Alles in het kader van de ‘dynamiek’.
Het wachten is nog op een jingle onder de praatjes.
Dat een vrouw niet met haar benen uit elkaar hoort te zitten, dat is bekend. Dat werkt 'erotiserend'.
Maar ik kom er nu achter dat ik als man tegenwoordig òòk mijn benen bij elkaar moet houden. Niet zozeer om erotische redenen, maar uit bescheidenheid. De man die in het openbaar wijdbeens gaat zitten, heeft naar men zegt, een te groot ego. Dat is niet prettig.
Om als man bij de tijd blijven, moet je wel een beetje Engels kennen. Wat ik hier beschrijf, heet namelijk: manspreading. De klacht dateert van 2013.
Foto Peter Isotalo
Een andere fout die mannen soms maken, heet mansplaining. Deze klacht is recenter: 2018. Daarover een andere keer.
![]() | |
'Waarom fluister ik je naam nog' is een vertaling
van de Griekse liedtekst "An anoíxeis tin kardiá mou", geschreven door Nikos
Ignatiadis en voor het eerst opgenomen door Bessy Argiraki in 1982. Neijman 1985.
In het Grieks betekent het: ‘Als jij mijn hart opent’.
Neijman hier op de foto met André Rieu, beiden geboren Maastrichtenaren.
We zeggen dat vogels fluiten. Maar we hebben het ook over
hun zang. Toch zijn fluiten en zingen niet hetzelfde.
Dierengeluiden in taal vatten is lastig. Als het over fluiten gaat, zit je al
direct met het verschil tussen lippen en een snavel. Tong blijft hetzelfde! Het
voortbrengen van de geluiden is overeenkomstig tussen vogel en mens.
Bij fluiten gaat het om een melodie. Dat is denk ik wat we bedoelen met de zang van de vogel, die voor elke soort verschillend is. De zangvogel fluit dus een deuntje, net als de mens, alleen is dat deuntje voor de meesten van ons niet makkelijk herkenbaar. Overigens is het repertoire van de vogel allicht beperkter dan dat van de mens.
En verder hebben we zangvogels en andere, bijvoorbeeld de soorten die kwetteren!
De meeuw krijst!