Sea Sheperd

Boterzuur wordt o.a. gebruikt door de Sea Shepherd Conservation Society, de organisatie die actie voert tegen de walvisjacht, de jacht op zeehonden en illegale jacht op andere zeedieren.

De strategie bestaat erin dat de actievoerders in kleine bootjes langs de jachtschepen varen en boterzuur gooien op het laaddek waar de walvissen worden opgetakeld. Het boterzuur dringt door in de wonden van de walvissen en maakt het vlees onbruikbaar voor consumptie. Daarnaast wordt het door de stank moeilijker voor werklieden om op het dek te werken.

Boterzuur komt voor in boter, met name in ranzig geworden boter (vandaar de naam), zweet, veel sterk ruikende kaassoorten en in kwalitatief slechte kuilen kuilgras.

De geur ervan wordt vaak geassocieerd met die van zweetsokken.

Ook in het lichaam komt boterzuur voor, het is bekend dat boterzuur noodzakelijk is voor een gezonde darm.

Zo verkrijgen epitheelcellen in vivo ongeveer 70% van hun energie uit boterzuur en gaat boterzuur de vorming van darmkanker tegen.

bron: wikipedia

Meest succesvolle circus ooit

.

Het streven naar differentiatie en lage kosten vormt de kern van het amusement dat Cirque du Soleil biedt. Ten tijde van het debuut richtten andere circussen zich op onderlinge benchmarking en probeerden ze hun aandeel van een reeds krimpende markt te vergroten door traditionele circusacts aan te passen. Ze probeer­den nog beroemdere clowns en leeuwentemmers te contracteren. Hierdoor werden de kosten hoger, terwijl de circuservaring voor het publiek niet wezenlijk veranderde. Stijgende kosten dus, zonder inkomstenstijging, en een neerwaartse spiraal voor de totale vraag naar het circus.

Dit streven werd irrelevant toen Cirque du Soleil op het toneel verscheen.

Het was geen gewoon circus en ook geen klassieke theaterproductie. Cirque du Soleil lette niet op de concurrentie en hield zich niet aan de conventio­nele logica die inhield: een betere oplossing bieden voor het onderhavige probleem door een circus met nog meer toeters en bellen te bieden. Cirque probeerde het plezier en de spanning van het circus te combineren met de intellectuele verfijning en artistieke rijkdom van het theater. En bovendien definieerde Cirque het probleem zelf anders. Door de marktgrens tussen theater en circus uit de weg te ruimen bereikte het een nieuwe opvatting, niet alleen van circusklanten, maar ook van niet-circusklanten: volwassen theaterbezoekers. Zo ontstond een heel nieuwe opvatting van circus die de waarde-kosten­afweging doorbrak en een nieuwe markt creëerde. Andere circussen boden dierenshows, huurden sterren in, boden meerdere arena's in de vorm van drie ringen en gaven verkoopvergunningen aan tabakswinkels uit. Cirque du Soleil hield zich hier niet mee op. Deze factoren waren in de traditionele circussector lang vanzelfsprekend geweest. Men had zich nooit afgevraagd of ze nog relevant waren. Het publiek was steeds minder gesteld op het gebruik van dieren. Bovendien vormden dieren een van de duurste elementen, niet alleen de kosten van de dieren, maar ook hun training, medische verzorging, huisvesting, verzekering en vervoer.

Cirque du Soleil als innovatie

Cirque du Soleil is een schoolvoorbeeld. In een tijd waarin alle andere partijen in de markt het moeilijk hadden door oplopende kosten en teruglopende bezoekersaantallen, vonden de Canadezen het circus – inderdaad – opnieuw uit. (1984)

In het circus van Guy Laliberté (uit Quebec) kwamen geen dieren meer voor, traden geen bekende artiesten meer op die hoge gages vroegen en was er in tegenstelling tot sommige internationale mega-circussen nog slechts één piste. Dat scheelde aanmerkelijk in de kosten.

Klassieke, populaire elementen, zoals de tent, de clowns en de acrobaten werden behouden en opgewaardeerd. Daarnaast werden - relatief goedkope - theaterelementen toegevoegd. Zoals een thema en een doorlopende verhaallijn, bijpassende kostuums, bijzondere belichting en een filmische soundtrack.

Het resultaat was een circus dat meer aansloot op de entertainmentbehoeften van een modern volwassen publiek. Klanten die voorheen nooit in een circustent kwamen.

Bron:

http://www.nrc.nl/carriere/2015/04/27/miljardencircus-met-een-eigen-blauwe-zee/

Luchtvaart: constructiefout?

Een Boeing 747-400 met 404 inzittenden is in 2002 op weg van Detroit naar Tokio, als boven de Beringzee het onderstuk van richtingsroer blokkeert, en blijft staan in een hoek van 30 graden. Het toestel helt scherp opzij maar gelukkig weet de captain het weer recht te krijgen; verder vliegen is echter onmogelijk, het wordt zo goed als onbestuurbaar. Besloten wordt om te keren voor een noodlanding op Anchorage, Alaska. Via een ander vliegtuig dat dichterbij die stad is kan de noodoproep aan het vliegveld doorgegeven worden. Er moet dan nog twee uur gevlogen worden… 
Wegens de lange afstand zijn er toch al twee pilotenteams aan boord, die elkaar nu in deze netelige positie kunnen aflossen. Dichterbij Anchorage wordt radiografisch contact gemaakt met een technicus op de grond, maar ook deze weet geen oplossing voor het defect. De landing met 300 km p.u. slaagt, en er zijn geen slachtoffers te betreuren. 
De bemanning wordt later onderscheiden voor deze uitzonderlijke prestatie. ("Superior Airmanship Award") Maar een crash wordt ook voorkomen doordat het richtingsroer in dit type Boeing uit twee delen bestaat: de bovenste helft functioneerde nog wel.
Twee vrouwelijke ingenieurs-metallurgen kunnen de dieperliggende oorzaak niet vinden. Het is wel duidelijk wat er gebeurd is: een deel van een behuizing is afgebroken waardoor een pin naar buiten kon komen, die het roer blokkeerde. Ook de fabrikant slaagt er niet in de oorzaak te vinden.

Vier jaar later gebeurt hetzelfde met een 747-400 van Air France. Ook dat loopt goed af. De veronderstelling dat het metaalmoeheid zou zijn, wordt verworpen.Wat de fabrikant nu gedaan heeft, is de behuizing van dit onderdeel (nog) sterker maken.

http://jalopnik.com/5629528/how-i-saved-a-747-from-crashing

Havik als speelgoed

AFP/Relaxnews pic, January 29, 2015

Het kan haast niet anders of het uitvoerige interview in Trouw,  ‘Letter & Geest’, met Helen Macdonald over haar havik moet bedoeld zijn om het egoïstische karakter van haar, en van veel mensen, aan de kaak te stellen. Het zit namelijk zo dat de 42-jarige Macdonald een jonge havik koopt, om het verdriet bij het overlijden van haar vader te boven te komen. Dat dier gaat ze vervolgens temmen, enz. Tenslotte schrijft ze er een boek over en reist de wereld rond om het aan de man te brengen.

Het interview in de krant maakt weer eens duidelijk dat de mens in het middelpunt staat en het dier voor eigen genoegen misbruikt. Noch voor de Trouw-interviewer noch voor Helen Macdonald, is dit een punt. Het dier als speelgoed. Hoeveel uur per dag de vogel opgesloten is in een donkere kooi, als mevrouw naar d’r werk is, lezen we niet. Hoe het hongerig gehouden wordt, evenmin. Niet lezen we dat Macdonald met haar aankoop de (ook illegale) handel in roofvogels steunt en deze met haar boek nog verder bevordert. 

Geen moment geeft het interview blijk van het feit dat het hier niet gaat om een gedomesticeerd dier, zoals een hond of een kat, maar om een roofvogel. Een wild dier, dat niet voor de lol van Helen Macdonald op aarde is.

Het zou zeer wenselijk zijn als Trouw in deze gevallen hogere eisen aan de kopij zou stellen.

Stan Laurel en Oliver Hardy schieten te hulp

Laurel en Hardy schieten te hulp

T.S. Eliot en de kat

 

In 1981 bereikte de belangstelling voor T.S. Eliots Old Possum's Book of Practical Cats (1939) een hoogtepunt, toen Andrew Loyd Webbers toonzetting ervan een succesvolle musical bleek, namelijk Cats. 

Gerrit Komrij heeft de versjes vindingrijk vertaald en vernederlandst. Deze vertaling (1985) heeft de knullige illustraties van Nicolas Bentley laten vallen en de veel scherpere, humoristische tekeninen van Edward Gorey in zwart-wit opgenomen. 

Eliots versjes, die in niets lijken op zijn literaire werk, beschrijven een aantal eigenzinnige katten. De Engelse katten, zoals Old Possum, the Rum Tum Tugger, Mungojerrie, Rumpelteazer en Mr. Mistoffelees, heten dankzij Komrij nu Kobus Krul, de Tuk Stuk-Rukker, Lorrenjopie, Scharrelnelis en Dr. Diavolo. 

Komrij doet zijn uiterste best om deze door en door Engelse katten om te toveren tot Nederlandse katten. De Engelse versies hebben vaak de charme van het spontane Sinterklaasrijm.

Mede dankzij de illustraties een leuk boekje, voor kinderen en andere kattenliefhebbers. Vanaf ca. 12 jaar.

 ***

T.S. Eliot, Kobus Kruls Parmantige Kattenboek

T.S. Eliot, De naam van het beestje

The Naming of Cats is a difficult matter,
It isn't just one of your holiday games;
You may think at first I'm as mad as a hatter
When I tell you, a cat must have THREE DIFFERENT NAMES.
 

First of all, there's the name that the family use daily,
Such as Peter, Augustus, Alonzo or James,
Such as Victor or Jonathan, George or Bill Bailey—
All of them sensible everyday names.
 

There are fancier names if you think they sound sweeter,
Some for the gentlemen, some for the dames:
Such as Plato, Admetus, Electra, Demeter—
But all of them sensible everyday names.
 

But I tell you, a cat needs a name that's particular,
A name that's peculiar, and more dignified,
Else how can he keep up his tail perpendicular,
Or spread out his whiskers, or cherish his pride?
 

Of names of this kind, I can give you a quorum,
Such as Munkustrap, Quaxo, or Coricopat,
Such as Bombalurina, or else Jellylorum-
Names that never belong to more than one cat.
 

But above and beyond there's still one name left over,
And that is the name that you never will guess;
The name that no human research can discover—
But THE CAT HIMSELF KNOWS, and will never confess.
 

When you notice a cat in profound meditation,
The reason, I tell you, is always the same:
His mind is engaged in a rapt contemplation
Of the thought, of the thought, of the thought of his name:
His ineffable effable
Effanineffable
Deep and inscrutable singular Name.

T.S. Eliot 
Old Possum's Book of Practical Cats
1939

Bont voor Dieren wint publieksprijs

8 oktober 2015

Bont voor Dieren heeft de publieksprijs gewonnen van de NRC Charity Award 2015. Er is maar liefst 7683 keer online gestemd op de winnende advertentie. De prijs bestaat uit advertentieruimte ter waarde van €75.000. Dit bedrag kan worden ingezet in NRC Handelsblad, nrc.next of NRC Weekend. De advertentie is een ontwerp van reclamebureau Red Urban dat geheel belangeloos zijn medewerking heeft verleend.

 Dames met de prijs zijn Nicole van Gemert (dir., l.)
en Caroline Pluym (campagneleider, r.).

De NRC Charity Award is in het leven geroepen om de goede doelen te helpen om hun boodschap te verspreiden. Goede doelen zoals Bont voor Dieren, hebben vaak minder te besteden dan commerciële instanties. Daarom is deze prijs zo ontzettend waardevol voor ons.

Met de  winnende ‘Bont. Wat denk je zelf?’ advertentie worden jongeren in hun eigen taal aangesproken om zelf eens goed na te denken voordat ze een jas met bontkraag kopen – zonder met de bekende ‘vinger’ te wijzen.

Met dank aan reclamebureau Red Urban Amsterdam
Creatie: Patrick van Haperen, Robin Meekel, Floris Kreulen

Luchtvaart: vlieguren

"Lange carrière en veel vlieguren zijn geen garantie voor competentie!"

http://barends-blik.blogspot.nl/2012/09/goedkoop-vliegen.html  

Luchtvaart: 'buiklanding'

Op 1 november 2011 landt na een intercontinentale vlucht, een Boeing 767 op de luchthaven van Warschau.(foto) Het hydraulisch aangestuurde landingsgestel blijkt niet te werken, klapt niet uit.
Ook het reserve-systeem – elektrisch aangestuurd - weigert dienst.
Gevolg: geen neuswiel, geen wielen onder de romp. Het vliegtuig moet een riskante buiklanding maken. Alle 231 inzittenden overleven de gebeurtenis. Het onderzoek is nog gaande.

https://en.wikipedia.org/wiki/LOT_Polish_Airlines_Flight_16

Luchtvaart: fout in het onderhoud

.Op 20 augustus 2007 landde een Boeing 737 op het vliegveld van Okinawa, Japan, na een kalme vlucht vanuit Taiwan. Het taxiede naar zijn parkeerplaats om de passagiers te laten uitstappen.
Toen de gezagvoerder de motoren had afgezet, vloog er een in brand! Korte tijd later explodeerde het vliegtuig. Alle 165 inzittenden hadden net op tijd het vliegtuig kunnen verlaten.

Oorzaak was een onderhoudsfout: een schroef was niet vastgedraaid en had daardoor een gat in een vleugel kunnen slaan. Over het hoofd gezien door de onderhoudsmonteur, en niet gezien bij inspectie.

https://en.wikipedia.org/wiki/China_Airlines_Flight_120

Luchtvaart: in slaap vallen

.Airline pilots

• February 2008 – the pilots on a go! airline flight were suspended during an investigation when it was suspected they fell asleep mid-flight from Honolulu, Hawaii to Hilo, Hawaii, resulting in their overshooting Hilo Airport by 15 miles before turning around to land safely.

Air traffic controllers (verkeersleiders)

• October 2007 – four Italian air traffic controllers were suspended after they were caught asleep while on duty.
• March 2011 – the lone night shift air traffic controller at Ronald Reagan Washington National Airport fell asleep on duty. During the period he was asleep two airliners landed uneventfully. In the weeks that followed, there were other similar incidents and it was revealed that other lone air traffic controllers on duty fell asleep in the towers. This led to the resignation of United States air traffic chief Hank Krakowski and a new policy being set requiring two controllers to be on duty at all times.

Serendipiteit

Het boekje over Serendipiteit is vooral een boekje over Pek van Andel zelf, de man die het begrip in ons land zo’n beetje gemunt heeft. Het betreft: de ongezochte vondst. Van Andel geeft daarvan een aantal historische voorbeelden op verschillende gebieden, meest ontleend overigens aan een studie over het onderwerp van R.M. Roberts. 
Een willekeurig voorbeeld is de ontdekking van Amerika door Columbus. Hij dacht trouwens in Indië aangekomen te zijn, vandaar de benaming: Indianen. 
Van Andel heeft zich kennelijk verdienstelijk gemaakt op het gebied van het kunsthoornvlies, al vernemen we daar verder ook nauwelijks iets over. Het verbaast niet dat iemand die zo met zichzelf ingenomen is, geen oog heeft voor de waarde van andere levende wezens, zoals proefdieren. Elders heeft hij al laten weten jager te zijn. 
De eigenaardige voornaam Pek is een familietrekje. Zijn broers heten Noki en Woen. Zover ik weet is de familie gewoon afkomstig uit Boekelo. In zijn studententijd werd hij Pech genoemd. 

 ***

Pek van Andel & Wim Brands, Serendipiteit (2014)